Of je eigen kamer er nou vol mee ligt, of je er om 2 uur 's nachts op gaat staan tijdens een wanhopige tocht naar het toilet, iedereen heeft wel eens contact gehad met Lego. Het speelgoed wordt wereldwijd in grote hoeveelheden verkocht. Sommige mensen zien Lego echter als meer dan speelgoed, en geven Lego een andere waarde. Één zo iemand is Stephan Niks. Bedenker van de anatomini.

Waar kwam de interesse voor Lego vandaan?

”Ik ben gek op techniek, op alles dat beweegt, of het nou een brandstofmotor of een vliegtuig of een trein is. Ik ben in mijn jeugd ben toen vooral met technisch lego aan de slag gegaan.

Ik kreeg op mijn 33ste verjaardag een doos technisch lego van mijn vrouw. Dit was toen we nog midden in de stad woonden, een grote toegewijde Lego winkel als Playtoday bestond toen nog helemaal niet maar er waren wat speelgoedwinkels in Gouda te vinden. Ik liep altijd in een keer naar de Lego afdeling, en ja, toen ging ik wel los, maar ik ben geen fervent verzamelaar hoor.’’

U bent een ingenieur, past u uw ingenieurskennis ook toe op Lego projecten?

”Ja absoluut, en andersom ook natuurlijk.  Voornamelijk nu. Dat heeft echter minder te maken met het creatieve aspect. Met name de marketing en de sociale media pas ik toe op mijn werk. Ik ben veel makkelijker gaan praten om mijn eigen producten en projecten te verkopen. Ik deed dat anders nooit. De markt is ontzettend aan het veranderen. We kunnen bijvoorbeeld wel een vliegveld visualiseren maar dan moeten mensen wel op je aanbod afkomen. Dat leer ik wel door dit project.”

 

Hoe bent u uiteindelijk tot het ontwerp van de Anatomini gekomen?

”Het kwam zomaar in me op. Ik had een schip in een fles gemaakt waar ik persoonlijk trots op ben, maar het was op geen enkele manier interactief, iets dat je wel moet onthouden als je een product ontwerpt. Toen kwam ik erachter dat iemand op LegoIdeas me voor was geweest, gemiste kans.

”De dag daarna kwam mijn zoontje thuis en zei: ‘’Pap, maak een skelet.’’ Iemand in zijn klas had een presentatie gehad over het menselijk lichaam en toen had ze ook een plastic model van een skelet meegenomen.

Ik dacht: ‘’daar kan ik wat mee.’’ En het was ook financieel haalbaar. Ik had al gezocht naar andere skeletten maar er was nog niks op de schaal van de Anatomini gemaakt.”

Ik was op een gegeven moment bij de huisarts en hij vroeg naar mijn hobby’s. Toen vertelde ik ‘m over de Anatomini en hij was behoorlijk enthousiast en gaf zelfs suggesties. Bijvoorbeeld dat ik hiermee een hele andere markt kon aanboren. Dat het naast een leuke Legoset ook een educatieve functie heeft. Dus toen heb ik de ingewanden er ook bijgebouwd.”

Heeft u zelf ook mensen benaderd om hun mening over uw projecten te delen?

‘’Ja dat is wel iets wat ik door de jaren heen heb geleerd, dat je dat moet doen. In eerste instantie deed ik alles alleen, thuis achter mijn computer en ik liet af en toe wat op het werk zien, of aan vrienden, maar het heeft wel echt geholpen om het bijvoorbeeld aan de mensen van Playtoday te laten zien. Dat zijn namelijk mensen die kennis hebben van wat kan werken of niet en bij dit laatste idee zeiden ze: ‘’als dit ‘m niet wordt, dan weten wij het ook niet meer.’’ Ik ben daarna de Anatomini verder gaan uitwerken en ze hebben me toen heel erg gestimuleerd om door te gaan, zo snel mogelijk het idee op de markt te brengen zodat je niet gepasseerd wordt.”

Hoe bent u met de publiciteit rondom de Anatomini omgegaan?   

‘’Toen ik eenmaal de Anatomini op LegoIdeas had gezet, hadden vrienden, zoals Jip van Playtoday de sociale media voor hun rekening genomen. Ik heb daar zelf geen kaas van gegeten en ik had dat lichtelijk onderschat, wat er allemaal bij komt kijken om je project in het nieuws te houden, dat neemt gemakkelijk 20 tot 30 uur per week in beslag, naast mijn baan en mijn kinderen. Maar, het werpt zijn vruchten af, het verspreidt zich langzaam over verschillende sociale media, ik schrijf stukken voor websites waar ik mijn project aan de man breng. Ik heb al een artikel in het AD gehad, dat ging door de publiciteit vanzelf. Het is alleen frustrerend dat LegoIdeas zo contra -intuïtief is met het aanmaken van van een account waardoor het stemmen nogal stroef gaat.’’

Wat zijn de plannen als de campagne slaagt?

”Ik sprak de man die meest recentelijk 10.000 stemmen had verzameld. Hij vertelde me dat je dan helemaal gek wordt. Dagelijkse Skypegesprekken met ontwerpers in Billund, toegang tot de kluis van Lego, een soort heiligdom, signeersessies, je wordt voor een lange periode wel uitgewoond. Maar ik ben er van overtuigd dat we het gaan halen.”

 

 

Wil jij Stephan helpen met zijn project? Ga dan naar  https://ideas.lego.com/projects/a7687039-bb20-45f4-b8e4-11619720245c