Kinderboerderij de Goudse Hofsteden verwelkomt iedere week groepjes peuters om deze kennis te laten maken met de dieren op de boerderij. Ook deze week werden de kinderen enthousiast ontvangen. Dit keer waren er maar liefst tien deelnemende dreumesen. Een betere opkomst dan de week daarvoor, toen kwam er maar één kindje opdagen.

De kinderen, hun ouders, opa’s en oma’s of ooms en tantes worden bij binnenkomst in de kantine meteen vrolijk ontvangen door Jeroen, een van de begeleiders. “Hoi, ik ben Jeroen. Wie ben jij? Leuk dat je er bent!”. Zo begroet hij alle kinderen. Hoewel sommige dreumesen eerst nog wat verlegen achter papa of mama wegkruipen, komen ze er na een tijdje achter dat het toch wel heel leuk was. Ieder kind krijgt na de betaling een geruite doek. Deze wordt vervolgens om hun nek geknoopt en zo zien ze er meer uit als een echte boer. Alle kinderen zijn aanwezig en worden opgesplitst in drie groepjes. Zo kan het niet te druk worden bij de verschillende activiteiten van die dag.

De ochtend bestaat uit meerdere onderdelen. Een van die onderdelen is het borstelen en aaien van de geiten. De geiten bevinden zich in een stal tegenover de kantine. Enthousiast lopen de kinderen de stal binnen en grijpen meteen naar de borstels. Door de tralies kunnen de kinderen naar de geiten kijken. Sommige doen zelfs een poging de geiten door de tralies heen te borstelen. Een van de begeleiders nodigt de kinderen uit om in het hok te komen staan. Een aantal schiet meteen naar voren, terwijl andere het toch wel een beetje eng vinden.
Eenmaal in de stal stelen de kleine geitjes meteen de show. Deze zijn natuurlijk heel blij met al deze aandacht. Ook de kinderen genieten zichtbaar van de aandacht, al snappen ze niet allemaal even goed waarom die geit niet gewoon even blijft staan. Uiteindelijk komen ook de iets grotere dieren dichterbij. Deze komen met hun kop gemakkelijk boven de kinderen uit. De meeste kinderen vinden dit toch wel een beetje eng en verstoppen zich snel weer achter papa of mama. Nadat alle geiten uitgebreid geborsteld en geaaid zijn, kunnen de borstels weer worden opgeruimd. Daarna worden de kinderen nog even snel gewezen op de vele bacteriën die de dieren bij zich dragen. Hierna wassen alle kindjes netjes hun handen.

Hierna zijn de varkens aan de beurt. In de nabij gelegen stal mogen de kinderen brood tot stukjes trekken. Deze stukjes doen ze in hun eigen emmertje en deze nemen ze mee naar de stal. Hier kunnen de kinderen de stukjes brood door de tralies gooien. De kinderen mogen helaas niet in het hok bij de varkens. Deze zijn dan ook veel te groot en de dreumesen zullen veel te gemakkelijk onder een varken terecht kunnen komen.
Tegenover het hok van de varkens staan de schapen. Ook deze worden uitgebreid bekeken en geaaid. De schapen staan helemaal tegen de tralies om geaaid te kunnen worden. Hoewel de kinderen ook bij de schapen het hok niet in mogen, kunnen ze er prima bij.

Ook is er een knuffelhoek aanwezig. Na al de grote boerderijdieren, kunnen de kinderen hier knuffelen met kleine konijnen en cavia’s. Dit is voor de kinderen ook wel iets fijner. Geen beesten die groter zijn dan zijzelf. Omdat deze dieren wat vrijer rond lopen, is het ook een stuk makkelijker om ze te aaien.

Aan het einde van de ochtend komen de kinderen in de kantine weer bij elkaar. Hier mogen ze een sneeuwpop maken op een papierenbordje. Met lijm en watten wordt de basis voor de sneeuwpop gelegd, gevolgd door een hoed, ogen, neus en mond van papier. In het begin gaan alle kinderen fanatiek aan de slag, maar hoe langer het duurt, hoe meer de kinderen hun interesse verliezen. Uiteindelijk zitten de ouders op de veel te klein stoeltjes, aan een veel te kleine tafel de kunstwerken van hun kinderen af te maken. De kinderen zijn daarentegen wel aandachtig aan het luisteren naar het verhaal van Beertje Paddington dat wordt voorgelezen door een van de begeleiders.

Eigenlijk is de ochtend na het knutselen afgelopen, maar er zijn nog een aantal kinderen dat graag wil kijken bij de pony’s en de ezels. “Maar dat kan geregeld worden!” zegt Jeroen enthousiast en hij neemt de overgebleven kinderen en hun ouders mee naar de buitenstal van de pony’s en ezels. Hoewel de ezels een stuk groter zijn dan de geiten, zijn de kinderen minder bang voor de ezels. Ook met de pony’s hebben de kinderen geen enkel probleem. De dieren worden weer uitgebreid geaaid en geknuffeld. Een van de ezels bekijkt alles heel rustig en knabbelt zelfs aan laarsjes van de kinderen die door hun ouders zijn opgetild. Ook de tassen die de meeste moeders om hun schouder hebben, wordt even aan gesnuffeld.

Na de pony’s en ezels is het toch echt tijd om naar huis te gaan. De kinderen halen nog snel hun knutselwerkje op. Sommige blijven nog even achter in de kantine om te eten, anderen keren meteen terug naar huis. Allen met een onwijs grote glimlach op hun gezicht.