Van januari tot en met maart 2018 vindt 'Uit Zicht' plaats. Een kunstproject van de Firma van Drie, met als doel ouderen en kunstenaars met elkaar in contact te brengen.

Het project Kunst ‘Uit zicht’ vindt plaats op de Jerzualemstraat 11, tegenover de Jeruzalemkapel. Het gebouw ligt in een rustige straat, waar momenteel veel verbouwd wordt. Even verderop is er nog een kunstproject van de Firma van Drie, de tentoonstelling: Waterig.

Buiten hangen er foldertjes in de ramen, zodat mensen kunnen zien dat het kunstproject plaatsvindt. Bij de entree hangt een bordje met ART. Eenmaal binnen word ik verwelkomd in de gezamenlijke ruimte door Trude Linde. Ik krijg een kopje thee en een kletskop. Het is een grote ruimte met witte muren, waar een tafel staat, met theezakjes en een fruitmandje. Ook is er een glazenplaat in de grond, waar een bakstenen gang onder loopt.

Het doel van het project is ouderen in contact brengen met de hedendaagse kunst en kunstenaars. “De ouderen reageren op het ouderdom, dat kan persoonlijk, maatschappij kritisch, je kan alle kanten ermee op”, vertelt Trude Linde, projectleider.

Ook organiseert het project verschillende activiteiten. “Een keer per maand is er een optreden op zondagmiddag. Een van de kunstenaars, Jan Mostert, kan prachtig gitaar spelen op 10 februari”, vertelt Linde.

Een andere deel van dit project is gezamenlijk een kunstwerk maken.  De breisoos vindt iedere donderdag plaats bij de Jeruzalemkapel van 14.00 tot 16.00. Het materiaal van dit kunstwerk bestaat uit handgebreide, ouderwetse witten wollen hemden: van borstrokken tot herensinglets, van onderblouse tot kinderhemdje. De ouderen kunnen zich opgeven bij hun woonconsulent, activiteitenbegeleidster of bij breicoördinator, Frances van Gool. Wat het kunstwerk precies gaat worden weet Frances nog niet, dat ziet ze in de loop van tijd wel

In het gebouw zijn verschillende ruimtes, waar de kunstenaars aan het werk zijn Wanneer wij onze drankjes op hebben, laat zij mij de ruimtes zien van de kunstenaars, die daar aan het werk zijn.

De allereerste ruimte is van de kunstenaar Jan Mostert. Hij probeert te reageren op ouderen met hout. In zijn ruimte liggen verschillende soorten hout en staat een werkbank, waar houtsnippers op liggen. Ook zijn de ramen van glas-in-lood met kleuren beeld van Jezus.

In de ruimte van Jan Mostert zitten nog twee ruimtes. In een van de ruimtes zit kunstenares Sylvia Leeflang. De ruimte is wit en op de muur hangt een krantenknipsel en is een oude man getekend, met de kleuren zwart en oranje. De andere ruimte is een rommelhok voor de kunstenaars, waar zij hun spullen kunnen neerzetten.

De trap opgelopen naar boven zijn er weer nieuwe ruimtes. Bij de ene ruimte is de kunstenares niet aanwezig. Wel liggen er in de ruimte boeken van de serie: Het Aanzien, deze zijn in een L-vorm neergelegd. Zij is helaas niet aanwezig, meerdere kunstenaars niet, want de griep heerst in het gebouw.

Een kunstenaar die wel aanwezig is, is Harry Stangenberger. Hij is bezig met een tafel, die bestaat uit plastic planken, waar hij papierlagen over heen lijmt. Hierdoor ontstaan er andere kleuren. De planken zijn nu roze-paars achtig. Het lijkt alsof het hout is door de structuur. Ook staat er bepaalde muziek op van de artiest Morton Feltman. Het geluid is een fluit die steeds verschillende tonen aanslaat.

“De consequentie dat jij hier achter de kunst wilt kijken. Ik investeer in mijn herinnering door een gedeelte van mijn leven te besteden aan een compleet eigen wereld. Die ik met andere mensen kan delen, maar die toch zo intiem is. Het is zoals de natuur is, angstaanjagend en prachtig. Het gaat om het geheugen, ik maak mijn eigen geheugen aan”, de gedachte van Harry Stangenberger, over de kunst.

Nog een trap op naar boven is een ruimte, zonder kunstenaar, een soort zolder. Er ligt een rood tapijt met daar op een gebedskleedje. Er staan een tafel en een gele stoel. Ook staan er werkspullen. Veel structuren komen bij elkaar, want er is ook nog een bakstenenmuur.

Bij de allerlaatste ruimte is de kunstenares gelukkig aanwezig. Zij is bezig met het project Alzheimer Danspaleis, geïnspireerd op haar patiënte Paula, die alzheimer heeft, maar toch altijd vrolijk in het leven staat. In de ruimte hangt allemaal huisraad met foamblokken in de vorm van stoelen, banken, kaarsen en bloemen. Op deze zolderkamer, dit is ook de bovenkamer, waar je het proces kan zien hoe alzheimer verloopt.

“In eerste instantie is het een danspaleis, later groeit het vol met huisraad, waardoor er te veel informatie en prikkels komen. Alle perspectieven zijn al vreemd, de tafel hangt hoger dan de stoelen. Aan de zijkant beginnen er stukken af te brokkelen, die ga ik allemaal grijs schilderen. Als het allemaal grijs is, wordt alles zwart, dat gaat dan echt over zwarte gaten. Uiteindelijk wordt de ruimte helemaal leeg, omdat iemand echt alles vergeten is. Een lege hersenpan”, vertelt Marie Lexmond, project Alzheimer Paleis.

Een deel van de tafel, van het werk van Harry Stangenberger
Foto: Isa Radder

Het project Kunst Uit Zicht zal nog twee maanden te zien zijn, iedere donderdag van 12.00 tot 17.00, bent u van harte welkom.

 

 

 

 

Het project van Marie Lexmond “Alzheimer DansPaleis”
Foto: Isa Radder