Als straatadvocaat voor jongeren begeleidt Joost Buijtendorp dak- en thuisloze jongeren. Hij helpt ze om hun leven weer op de rit te krijgen en maakt daarbij gebruik van zijn eigen ervaringen. Hij was namelijk zelf ook drie jaar dakloos.

Een straatadvocaat bestaat al een jaar of tien in Gouda. De stichting Kernkracht, waar Joost Buijtendorp als straatadvocaat met jongeren werkt, is daar tien jaar geleden mee begonnen en heeft subsidie van de gemeente gekregen om dit werk voort te zetten. Voor jongeren wilde de stichting een andere functie in het leven roepen, zo ontstond in juni de straatadvocaat voor jongeren.

“Ik ben een straatadvocaat maar dan voor de jongeren uit Gouda. Als straatadvocaat voor jongeren ben ik er voor hen die dak- of thuisloos zijn, die het zijn geweest, of dreigen te worden. Ik begeleid hen en ik bied ze hulp aan,” begint Joost Buijtendorp zijn verhaal. Buijtendorp heeft zelf drie jaar op straat geleeft en is dus een ervaringsdeskundige op dat gebied. Daarnaast heeft hij ook de ervaringsdeskundige-opleiding gedaan. “Ik heb besloten mijn ervaringen in te zetten om andere jongeren te helpen. Ik hoop jongeren te kunnen helpen en het hen makkelijker te maken om de goede weg te vinden en dat ik hen ondersteuning kan geven vanuit mijn eigen ervaringen. Met ervaringen bedoel ik ook het feit dat ik vroeger geen hulp heb gehad maar dat ik die wel graag gehad zou willen hebben.”

“Toen ik zelf een dakloze was ben ik heel weinig geholpen. Ik heb altijd in de zorg gewerkt, ironisch genoeg ook met dakloze mensen in Den Haag. Ik heb een aantal incidenten meegemaakt tijdens mijn werk waardoor ik zelf depressief raakte en niets meer deed. Ik betaalde mijn rekeningen niet meer en daardoor stond ik opeens zelf op straat. Ik heb eventjes in een nachtopvang geslapen, maar ik voelde mij daar niet op mijn gemak, dus ben ik er weggegaan en heb ik drie jaar op straat gewoond. In die nachtopvang sliepen we namelijk met zijn allen bij elkaar, met vier op een kamer, met alcoholisten, drugsverslaafde en dieven. Het kostte €3,50 per nacht. Ik dacht als ik dat opspaar kan ik voor mezelf iets beters vinden. Na drie jaar op een wachtlijst te hebben gestaan bij het Leger des Heils voor 24 uurs opvang, heb ik de weg naar herstel kunnen inzetten om terug te komen in de maatschappij. Ik heb geen hulp gekregen, ik heb alles zelf gedaan. Vroeger kon je bij de nachtopvang alleen slapen en eten, maar tegenwoordig wordt er ook met je gekeken naar een oplossing en is het de bedoeling dat je binnen een half jaar weer op eigen benen staat of dat je bent doorverwezen naar begeleiding.”

Sinds 2016 staat in Gouda een jongerenopvang. Deze is ontstaan uit een samenwerking tussen verschillende organisaties en bevindt zich bij het Leger des Heils. Er wordt samengewerkt met Eleos, Sozorg, Kwintes en het Leger des Heils en zij hebben hun krachten gebundeld om een opvang en de bijbehorende begeleiding te realiseren. “Ik ben daar geen onderdeel van, ik ben een onafhankelijk vertrouwenspersoon. Dus ik werk voor stichting Kernkracht maar wij zijn niet gelieerd aan een organisatie als het Leger des Heils of iets dergelijks om die onafhankelijkheid te kunnen waarborgen. Mochten er daar problemen ontstaan ben ik daar om op het op en aan te pakken,” zegt Buijtendorp, “Wij zijn een onafhankelijke cliëntenorganisatie ter bevordering van de psychische, maatschappelijke en sociale gezondheid, waarbij de nadruk echt ligt op het onafhankelijke. We leggen wel verantwoording af bij de gemeente voor de subsidie, maar dat is alles.”

Bij het Leger des Heils is er momenteel een winterregeling, wat betekent dat iedereen welkom is en dat je dus niet geweigerd wordt aan de deur. Bij jongeren kan het echter voorkomen dat er gezegd wordt dat het vol zit en er dus geen plek is. “Jongeren kunnen mij dan ’s avonds bellen met de vraag of ik iets voor hen kan regelen. Helaas kan ik dit niet garanderen en moeten de jongeren soms zelf een oplossing zien te vinden of buiten slapen. Ik loop daartegenaan want de gemeente heeft een zorgplicht voor hun inwoners, maar aan de andere kant zeggen zij: ‘we hebben acht bedden geregeld en dus is aan onze zorgplicht voldaan.’ Er is geen back-up plan voor als de bedden vol zijn. De gemeente is heel welwillend, maar op het beleidsmatige niveau wil dat weleens lastig zijn want dan ga je natuurlijk over geld praten.”

”Ik heb me hard gemaakt voor betere leefomstandigheden voor de daklozen en dat is een resultaat dat ik bereikt heb. Maar ja, het zijn de kleine resultaten die uiteindelijk een groot effect gaan hebben op de mensen.”