Met een kleine groep een leuke route hardlopen door het pittoreske Gouda en daarna met alle deelnemers genieten van een overheerlijke kom erwtensoep. Dat is het idee achter de erwtensoeploop, georganiseerd door GO!uda Sport. De loop vond afgelopen zondag plaats en zorgde voor niks anders dan positieve reacties.

Het is zondag rond het middaguur. Terwijl de deelnemers van de vierkilometerloop wegrennen bij het knusse IJsselhuis Museumhavencafé, maken de deelnemers van de 6,5 kilometer zich klaar om te beginnen. Medewerker Mark vertelt dat er ongeveer twintig deelnemers klaarstaan voor de 6,5 kilometer lange route. Een aantal anderen is op het laatste moment overgestapt naar de 4 kilometer.

In het café vertelt deelneemster Marina aan een andere deelneemster dat zij helaas niet mee kan doen. “Afgelopen woensdag ben ik ziek geworden. Ik heb donderdag en vrijdag op bed gelegen”, aldus Marina, die wel in hardloopkleding op het evenement is afgekomen. “Ik heb net pas besloten om nu niet mee te lopen. Helaas.”

De deelnemers verzamelen zich buiten waar organisator Andy hen toespreekt. Hij vertelt dat er ergens halverwege de loop een verrassing is en dat de lopers na die verrassing kunnen bepalen of ze door willen lopen, of terug willen naar het café. De enthousiaste Marina heeft zich intussen ook bij de groep gevoegd en spreekt de lopers toe. “Ik vang jullie zo allemaal op als jullie terugkomen”, waarna de groep luid applaudisseert. De lopers positioneren zich voor vertrek. Voor vertrek moeten er echter nog wat foto’s gemaakt worden. Na kort geposeerd te hebben, gaat de groep weg. “3, 2, 1!”, de loop is begonnen.

6KM-loop van start

 

Uitgevallen Marina neemt buiten plaats op een bankje. Met de volle zon, strak blauwe lucht en een graad of acht is het heerlijk winterweer. Onder het genot van een kop koffie vertelt de hardloopster dat ze een aantal jaar geleden is begonnen met de sport in het kader van mindfullness. Aan deze sportieve loop wilde ze vooral deelnemen vanwege organisator Andy. “Hij is zó enthousiast. Hij loopt letterlijk en figuurlijk de poten uit zijn lijf”, aldus de lachende Marina. “Ik baal er zo van dat ik niet mee kan lopen, maar ik wilde er toch bij zijn. Ik ken Andy en ik ga iedereen binnenhalen. Daarna gaan wij gezellig met zijn allen aan de erwtensoep.”

Het is een bijzondere locatie. Een piepklein cafeetje op steenworp afstand van de drukke binnenstad. Van die stadse drukte is hier echter niks te merken. “Er worden hier wel heel veel leuke dingen georganiseerd. Van de zomer was er bijvoorbeeld een bierfestival in het café.” Sowieso is Marina erg blij met het café, want het menu is heerlijk en helemaal op basis van streekproducten.

Terwijl familieleden van de sportievelingen in het café genietend van een kopje koffie wachten op de lopers, komt de eerste deelnemer van de 4 kilometer binnen. De man op leeftijd, Kees, wordt opgewacht door zijn schoonzoon en kleinzoons. Na zijn binnenkomst gaat hij gelijk de rest van de groep ‘halen’. “Hiermee helpt hij anderen over de eindstreep. Het is zo sportief dat hij dat doet”, vertelt misschien wel de meest enthousiaste toeschouwer van de dag, Marina.

Al snel komt Kees terug, met de nummer twee, zijn dochter Nicole. Al klappend wordt zij ontvangen door haar kinderen, die hun aandacht echter al snel verplaatsen naar de bal waarmee zij spelen. De vrolijke Nicole vertelt over de zojuist afgelegde afstand. “Het is leuk om Gouda eens te zien op plekken waar je normaal nooit komt.” Waarna ze de route verder uitlegt.

Alle lopers van de 4 kilometer zijn inmiddels binnengekomen. De één vermoeider dan de ander. Na buiten even nagepraat te hebben, gaat de groep naar binnen. “Ik vind het prima, die 6,5 kilometer”, lacht Marina. Het duurt namelijk wel erg lang voor de lopers van de langere afstand terugkomen. “Andy zal wel weer een verrassing hebben geregeld.” Niet veel later komt de groep aangelopen. Ze worden met een luid applaus van de enkele toeschouwers ontvangen. Deelneemster Astrid vertelt dat ze het erg naar haar zin heeft gehad. “Ik doe dit nu twee jaar. Andy verzint altijd weer wat leuks, zo kregen we nu een snackje.”

Alle aanwezigen zoeken een plekje in het oude IJsselhuis Museumcafé. Terwijl de geur van overheerlijke erwtensoep de ruimte vult, praat organisator Andy na met de deelnemers. Iedereen is enthousiast. Ondanks dit enthousiasme worden er maar 2 à 3 van dit soort loopjes per jaar georganiseerd. “Het is ook niet competitief bedoeld, maar echt voor de gezelligheid. En volgens mij doen de meeste mensen gewoon mee voor de erwtensoep die zij achteraf krijgen. Dat lopen nemen ze voor lief”, aldus de lachende Andy. De reacties op de snert zijn lovend en de eerste kommen zijn dan ook snel leeg. Uiteraard is Marina ook tevreden. “De soep is heerlijk.”

Marina (in het groen) geniet van de snert