De mensen aan tafel in het eetgedeelte van de bibliotheek hebben honger, ze krijgen door de vriendelijke serveersters, die tot aan het einde van de vooravond goedlachs de bestellingen opnamen, rustig hun eten en drank geserveerd. Eromheen staat de geluidsinstallatie klaar die, om in de sfeer te komen, aan het einde van het diner muziek afspeelt. Tijd voor de geluidstest.

Opvallend aan de locatie, de chocoladefabriek, is dat hij groot is, maar dat het gedeelte waar de komedie zich afspeelt erg knus en intiem aanvoelt. Een ieder zit dicht op elkaar, er is een eenheid gecreëerd in het publiek. Iwein Segers, één van de cabaretiers, komt doodleuk het podium op, terwijl theater regels altijd voorschrijven dat het publiek een artiest nooit van te voren mag zien, om even een soundcheck te doen. Het deert niemand, het past bij de sfeer; luchtig, geen officieel gedoe.

Nadat het geluid goedgekeurd is komt de muziek weer. De lichten gaan uit, de show gaat bijna van start. Het is notabene de hoofdact van de avond, Bas Birker, die het publiek opwarmt met enkele energieke tonen en wat zelfspot grappen over dat als ze hem niet moeten hij ook weer zo snel mogelijk weg is. Hij kondigt Iwan Segers aan en de eerste act gaat van start.

Iwan begint met een lange stilte, tot ieders verbazing. Het is afwachten wat de act gaat brengen, hij staat met een blaadje en lijkt volledig stoïcijns te blijven onder de omstandigheden. Het lijkt allemaal nieuw materiaal en hij houdt zich goed staande met wat absurdistische grapjes. Zijn Belgisch accent lijkt niemand te deren, want het publiek blijft tot het einde luisteren ook al is het niet zijn beste optreden.

Een man in het publiek roept spottent dat Iwan nog maar 90 seconden te gaan heb, waarop Iwan de man met een aantal Adolf Hitler vergelijkingen meteen de mond snoerde. De zaal lag plat en Iwan liep het podium af, waarna de pauze kon starten.

In de pauze wordt er flink gebabbeld. Het publiek is aardig tevreden lijkt, maar wacht vooral op Bas Birker, de afsluiter van de avond. Na wat borrelhapjes en toiletbezoeken kwam het publiek weer bijeen en kan de show weer beginnen.

Iwein komt het podium op om zijn eer te redden, hij maakt nog een goede grappen over dat zijn moeder hem Seppe wilde noemen, maar het niet deed, omdat ze haar zoon de initialen “SS” niet wilde geven. Ze koos ongelukkig Iwein, wat weer de initialen “IS” opleverde. De zaal buldert van het lachen, de toon voor de afsluiting is gezet en Bas Birker wordt het podium op geroepen.

Bas laat er geen gras over groeien en begint meteen met een grap over gehandicapten, het publiek is niet op zijn teentjes getrapt en lacht hard. Later pakt Bas zijn whatsappende moeder aan die er vier uur lang over zou duren om een bericht te typen, de herkenbaarheid is groot in de zaal.

Bas laat vandaag zien waarom hij één van de populairdere cabaretiers in België is, zo vond ook de uit Den Haag gekomen Johan van Leeuwen (27): “Bas heeft de avond gered, ik heb waar voor mijn geld gekregen”, sprak hij lyrisch.

De avond liet exact zien hoe komedie moet zijn. Intiem, knus, schurend en bovenal erg grappig.