Het kabinet heeft besloten dat de abortuspil niet meer via de huisarts gaat vanaf 2018. De redactie sprak met Corine Dijkstra, wethouder van de ChristenUnie Gouda. Wat vindt zij hiervan en hoe staat ze überhaupt tegenover abortus?

Even voorstellen…

Corine Dijkstra heeft binnen het college de portefeuille sociaal domein en is gelovig opgevoed. In haar werk kan ze invulling geven aan haar geloof en andersom. Het geloof geeft haar veel en ze vindt het mooi dat te kunnen delen en het in haar werk uit te kunnen dragen. Ik vind het belangrijk dat er in de politiek aandacht is voor de mooie kanten van levensbeschouwing en religie.  Daarmee heb je misschien wat meer oog voor het geheel in plaats van de individu. Onze daden hebben effect op andere mensen, zegt Dijkstra. Op het gebied van natuur en milieu, hoe trouw je aan elkaar bent en hoe je met elkaar om gaat. Die geboden vanuit haar religie zijn bedoeld als richtingwijzer, omdat het uiteindelijk iedereen gelukkig maakt. Als wethouder van de ChristenUnie hoopt Dijkstra invulling te geven aan deze geboden. Ze gaat over maatschappelijke opvang en mensen die het in de eerste instantie niet getroffen hebben in het leven. Vaak hoort ze dat het een ‘het ligt aan jou’-verhaal is, maar Dijkstra legt uit het heel goed te vinden om aandacht te vragen voor de zaken waarbij het juist niet aan jezelf ligt. ‘Je hebt het soms niet goed getroffen, je bent kwetsbaar of je hebt tegenslag. Als samenleving moet je daar voor opkomen. In alles komt het terug binnen de partij, de nadruk op het geheel in plaats van het individu.’ Het is volgens haar ook belangrijk goed voor de aarde te zorgen, voor ons nageslacht maar ook voor de aarde zelf. De aarde zelf is waardevol in de schepping.

 

Abortusbeleid door de ogen van Dijkstra 

Ik vind dat we wel allemaal kunnen streven naar zo min mogelijk aantal abortussen. Want elke abortus is toch een klein drama.’ Het ”eigen schuld principe” mag hier nooit uitgangspunt zijn. Dat zou tegenstrijdig zijn met de richtingwijzer binnen het beleid dat ik voer, vertelt Dijkstra. Er moet volgens haar juist heel veel aandacht zijn voor de persoon die in de situatie belandt van een ongewenste zwangerschap. ‘Ik wil ontkennen dat je je leven vergooit als je het kind laat komen met het idee dat je zelf niet tot je recht komt. Ik heb het ondervonden. Ik was 20 toen ik zwanger was, ik studeerde nog, het kwam ongepland. Het kindje is gekomen, maar er werd door heel veel mensen gezegd, ‘joh je vergooit je leven‘, terwijl het iets heel moois is.’ Toch zijn er veel vrouwen zijn die hier wel voor kiezen en hiermee komt een nieuwe discussie aan het licht. De vraag is, zegt Dijkstra, wanneer begint het leven. ‘Dat begint al eerder dan nu in de abortuswet staat geregeld. Een kind is levensbatbaar en beschermwaardig met 26 weken. Is een kind van 24 weken dan niet beschermwaardig?’  Volgens Dijkstra is dit een moeilijk te beantwoorden vraagstuk, omdat ze niet weet wanneer er een geest of ziel indaalt.

Om even terug te gaan naar de mogelijkheid tot abortuspil zijn er twee opmerkelijke situaties waarin wel degelijk voor deze pil gekozen zou kunnen worden. Ten eerste zijn er online abortuspillen beschikbaar. Het risico van het afschaffen van de pil via de huisarts brengt met zich mee dat vrouwen deze misschien online bestellen omdat dit makkelijker bereikbaar is. Ten tweede lopen veel wachttijden op in klinieken vanwege het faillissement van moederbedrijf CASA waardoor er onderbezetting is en vrouwen lang moeten wachten op de mogelijkheid tot abortus. Is de abortuspil in die gevallen niet een betere bereikbare oplossing? Nee, vindt Dijkstra. Ten eerste maak je het laagdrempeliger. Alles wat laagdrempeliger wordt, verhoogt de acceptatiegraad. Dat eindigt in normalisering. ‘Er zijn mensen die er niet zoveel moeite mee hebben, maar dat zijn de extremen hoor.’ Ze is kritisch en stelt dat je met veel van dit soort vraagstukken kunt redeneren. ‘Als we het niet regelen dan gebeurt het wel op een andere manier en daarom regelen we het maar zo. Voor ‘wat-als’-denken ben ik niet zo’, aldus Dijkstra.  Ze vindt dat er dan gehandhaafd moet worden wanneer er online illegale pillen worden verstrekt. Het is volgens haar net zo als met het prostitutiebeleid. ‘Als we het legaliseren gebeurt het tenminste niet meer in het geniep. Dat is verkeerd. Ik vind dat je als overheid ook de norm moet stellen dat het niet goed is en we er met elkaar niet gelukkig van worden.’ Wel zegt ze daarnaast niet voorbij te willen gaan aan de nood. Ze is niet voor abortus, maar ook niet blind voor de problematiek. ‘De egoistische redenering moeten gewoon niet kunnen. En om daardoor de mogelijkheden nog meer te verruimen met een abortuspil, nee daar moeten we eerst een kritischer op zijn. Laten we ons beperken tot mensen met een verkrachting of vreselijke uitzichtloze dingen, dan is er wel voldoende capaciteit.’

 

Als de tijd anders was geweest

Hoe kijkt Dijkstra tegen anti-conceptie middelen aan?  Dit zijn immers ook voorbehoedsmiddelen die het krijgen van een kind voorkomen. Abortus zou niet plaats hoeven vinden zodra er geen kans is tot zwangerschap. Dijkstra begon toen over de Bijbel. De Bijbel is een geïnspireerd verhaal door de eeuwen heen en daar staat natuurlijk nog niets in over dit soort middelen. Er worden wel waarden in de boeken genoemd, en deze gaan over de beschermwaardigheid van het leven. Ze legt uit dat een explosie van bevolkingsgroei op dit moment niet goed voor de aarde zorgen betekent. Toentertijd was dat wèl goed voor de aarde zorgen, er waren nog weinig mensen. Die waarden van toen moet je in de tijd van nu tot normen maken. Goed voor de aarde zorgen betekend dan ook, goed nadenken en jezelf afvragen, kan deze wereld het nog aan? ‘Anti-conceptie vind ik daarom wel verdedigbaar. In de tijd van nu moet je alles anders vertalen. Elke keer nagaan, wat betekent die waarde voor de tijd van nu.’

Een voorbeeld die ze aanhaalt gaat over minister Hugo de Jonge van het CDA. Ze is het met hem eens dat vrouwen die moeder willen worden maar het niet kunnen door ernstige problematiek (vaak door verslaving), een prikpil zouden moeten krijgen. ‘Ik denk dat dat goed is zowel voor de kinderen als voor de vrouwen. Ik zie het hier ook, kind na kind wordt uit huis geplaatst. En dan heb je dat net geregeld is, mevrouw weer zwanger. Omdat ze gewoon een heel laag IQ hebben, en de seks op straat ligt. Seksualiteit hoort samen te gaan met liefde maar dat is in deze samenleving ook niet meer zo. Ik denk dan, moeten we die mensen niet tegen zichzelf beschermen en ze een prikpil geven? Het wel baas in eigen buik, maar het kind is geen baas.