De Kruims Komedie is een cabaretevenement dat sporadisch om de aantal maanden in de chocoladefabriek wordt gehouden. Twee cabaretiers komen hun vaste materiaal spelen en nieuwe uitproberen. De afgelopen editie, 29 maart, was met Iwein Seger en Bas Birker. Beide zijn actief in België en hebben meerdere avondvullende show op hun naam staan.

De chocoladefabriek lijkt niet de meest geschikte plek voor cabaret, het is enorm ruim, er zit een bibliotheek en de trappen waarvan je zou denken dat het de tribune zou moeten voorstellen, wordt niet gebruikt als tribune. Wél is het Kruim café een leuk hoekje in de chocoladefabriek. Voorafgaand het cabaret is er een diner, wat ervoor zorgt dat het publiek elkaar onbewust leert kennen, essentieel voor een goede sfeer.

Ik zit achterin en wordt aangesproken door een vriendelijke Aziatische serveerster. Ze vraagt mij keurig, op een niet-opdringerige wijze, of ik een drankje wil. De cola was er binnen drie minuten en hoefde niet perse meteen afgerekend te worden. Het getuigde van fatsoen en kwaliteit. Het is belangrijker dan veel mensen denken, want een publiek dat vooraf geïrriteerd raakt door randzaken, zijn lastiger voor de cabaretier.

De avond start met een Master of Ceremony die alles aan elkaar praat. Meestal is dit iemand die zelf niet optreed, maar vanavond wel, de hoofdact: Bas Birker. Normaliter is dit geen normale gang van zaken, het oogt onprofessioneel, omdat in de theaterregels er een ongeschreven regel bestaat dat de artiest niet van te voren mag worden gezien. Het haalt een stukje magie weg. Anderzijds, het is geen theater en een try-out. Hierdoor is het laagdrempeliger en eerder te accepteren. Dat de soundcheck eerder door Iwein Seger, de eerste cabaretier, werd gedaan, is wel een smet.

Hij start, na de aankondiging van Bas Birker, op een rare manier zijn act: met een lange stilte. Hij heeft een blaadje in zijn hand, waar duidelijk zijn nieuwe materiaal op staat. Zoiets is gebruikelijk op een try-out, maar niet in de hand van de artiest, eerder op de vloer. Iwein laat weinig merken van het kijken op zijn blaadje en weet zijn act wel natuurlijk over te brengen, al hoewel het niet zijn beste optreden is, wat wellicht te maken had met zijn absurdisme wat niet viel bij dit publiek, blijft hij goed op de been en weet altijd wel een aantal lachers op zijn hand te krijgen. Aan het einde van zijn act kwam een pijnlijk moment voor de cabaretier, iemand van het publiek herinnerde hem, op een sarcastische toon, dat Iwein nog ‘maar’ 90 seconden te gaan had. Iwein kon het niet waarderen en reageerde scherp met een Hitler-vergelijking richting de man, waar hij enorme lach op kreeg en bewees dat het publiek wel degelijk achter hem stond.

In de pauze konden de mensen weer gebruik maken van de fatsoenlijke en kwalitatieve bediening, waardoor het humeur en de zin van het publiek in de hoofdact niet verminderde.

Bas Birker, aangekondigd door Iwein Segers, geeft meteen veel energie aan het publiek door te beginnen met het klassieke “in het nu spelen”. Hij zorgt ervoor dat hij overkomt alsof hij in het moment zit, in plaats van dat het een act lijkt, door te constateren dat het inderdaad ook raar is dat hij als master of ceremony zelf komt optreden. Zelfspot ten top, wat hem meteen het sympathie geeft om keiharde gehandicapten grappen te mogen maken. Het siert hem, want weinigen in de “comedyscene” durven deze nog te maken. Hij doet weinig nieuw materiaal, maar wellicht omdat hij de hoofdact is en het publiek met een goed gevoel naar huis wil laten gaan.

Na afloop is er nog genoeg tijd voor drankjes en borrelpraat, echter geen borrelhapjes, want eten werd niet meer geserveerd, gezien het meerendeel van de bediening naar huis was. Het kon de pret niet drukken, want de pret zat nog vers in het publieks geheugen.

**** sterren