Op 22 en 23 juni vond op het sluiseiland in Gouda de Samenloop voor Hoop plaats. Eerder was op deze website te zien hoe team 4You druk bezig was met alle voorbereidingen. Het pakte goed uit. Martine de Gruijter, teamcaptain van team 4You, is erg enthousiast over hoe het allemaal is verlopen. “Ja, het is super goed gegaan. Ik kan eigenlijk niet meer zeggen. Zaterdagavond om 20:00 stond de teller op 10 duizend, dat is echt kicken. De Samenloop Groene Hart heeft in totaal ruim €150.000,- duizend opgehaald.“

Hoe was de organisatie geregeld?

“De organisatie was heel gemoedelijk en heel laagdrempelig. Ik heb mensen gesproken die zeiden:  “Als het ik wist dat het zo gezellig was of zo makkelijk was dan had ik achteraf wel mee willen doen.” Dat waren mensen die in eerste instantie niet heel enthousiast waren. Het was gewoon heel laagdrempelig. Mea, de woordvoerder van Samenloop Groene Hart,  zorgde ervoor dat ze altijd bereikbaar was. Het was gewoon echt heel goed.”

Hoeveel uur hebben jullie gelopen?

“Zelf heb ik 6 uur gelopen, maar er zijn leden in mijn team die hebben acht uur gelopen en twee kanjers hebben 12 uur lang in een kersttrui gelopen. De ene had allemaal blaren op zijn voeten, maar die wilde persé doorgaan, want zijn tante was kort daarvoor overleden. De EHBO heeft het helemaal vast moeten plakken. Die andere jonge kreeg opgegeven moment last van zijn heup, die heeft het ook gewoon 12 uur lang volgehouden. Dat zijn echt twee kanjers. Het publiek was ook aan het applaudisseren aan de zijkant en ze aan het steunen, ze riepen allemaal “kom op jongens!”, dat was echt zo onwijs gaaf!”

Carli en Michael, die twaalf uur lang in een kersttrui liepen.” Afbeelding: Martine de Gruijter.

Waren er veel bezoekers die kwamen kijken?

“Ja, maar we hadden wat meer gehoopt. Ik wil zeker niet negatief zijn. Persoonlijk denk ik dat het door het weer komt, het was best wel heel warm. Daarnaast zijn de meeste Samenlopen van zaterdag op zondag en dan heb je dat er makkelijker bezoekers komen. Vrijdag was iedereen gewoon nog aan het werk en zaterdag was het heel lekker warm. Het waren er wel heel veel, maar had ik meer gehoopt? Ja. Had het heel veel gescheeld qua sfeer? Dat denk ik niet.”

Wat was het allerleukste moment van de samenloop?

“Het mooiste moment was niet zozeer het fijnste moment. We hebben de hele tijd lopen feesten en gek lopen doen, dus dat waren heel veel leuke momenten. Het fijnste moment voor mij persoonlijk was de ochtendzon die opkwam. Daar heb ik met een vriendin op de kade naar zitten kijken. Ik kon niet meer lopen, ik was echt helemaal gaar. Dat was voor mij het fijnste moment, om gewoon even te gaan zitten, bij te komen en de zonsopkomst te bekijken. Het meest indrukwekkende moment was de kaarsenceremonie. Het grappigste moment, dat was toen we met een paar leden van ons team de  hokey pokey als ochtendgymnastiek deden.”

Was het achteraf zwaarder om zo lang te lopen dan gedacht?

“Je vraagt het aan de verkeerde want ik was gewoon te moe toen we begonnen. Ik heb de Roparun gedaan 1,5 week ervoor en ik ben ook teamcaptain, dus ik heb heel veel moeten regelen. Als je het aan andere teamleden zou vragen, zeggen allemaal dat het makkelijker was dan verwacht. Degene die twaalf uur liepen vonden het zwaar, maar die kwamen ook na die tijd wel weer bij. De mensen die acht of zes uur hebben gelopen, zeggen allemaal dat het heel goed te doen was. Ik denk dat het voor mij ook heel goed te doen was als ik niet zo moe was geweest. Toen om 5:30 de zon op kwam, had ik echt al een paar uur gelopen. ’S Nachts was het heel koud, dus dan bleef je het liefst gewoon lopen om warm te blijven. Toen heb ik dus heel veel uren gemaakt.“

Gaan jullie volgende keer weer meedoen?

“De samenloop vindt eens in de twee jaar of eens in de vijf jaar plaats. Iedere samenloop mag dat zelf bepalen. Mijn team heeft het zo leuk gehad, dat in Lansingerland mijn team nog een keer mee wilt lopen. Ze zeggen: “Martine kan je niet organiseren dat we daar mee kunnen lopen?”. Dat is in september al. Dat zegt écht wat over de sfeer en hoe fijn iedereen het vond, hoe mooi het was en hoe erg ze het naar hun zin hebben gehad. Zo kort achter elkaar krijg je dit niet weer zo grootschalig als team voor elkaar, dus dan wordt het misschien alleen meedoen voor het lopen. Dus, wil ik weer? Eigenlijk wel en dan misschien zelfs alweer in september.“

De zonsondergang, gezien vanaf Sluiseiland. Op de voorgrond ze lichtzakken die aangestoken worden tijdens de kaarsenceremonie. Afbeelding: Sandra Rutjes, team 4You.